Libanon: dringende opschaling van humanitaire hulp nodig na bijna twee maanden van verwoesting
Na de aankondiging van een tijdelijk staakt-het-vuren is het voorzichtige gevoel van opluchting bij mensen in Libanon overschaduwd door onzekerheid en voorzichtigheid. De humanitaire en medische noden van honderdduizenden mensen blijven overweldigend groot. In het zuiden van Beiroet pendelen mensen tussen hun schuilplaatsen en hun woningen: ze verzamelen wat ze kunnen en bereiden zich voor om opnieuw te vluchten als de situatie verslechtert. Vooral in Zuid-Beiroet, de Bekaa-vallei en Zuid-Libanon hebben mensen hun huizen, hun inkomen en hun dierbaren verloren. Meer dan een miljoen mensen zijn gedwongen op de vlucht geslagen door de aanhoudende aanvallen van Israël.
Terwijl de teams van Artsen Zonder Grenzen in heel Libanon hun hulp aanpassen en de noden blijven evalueren, roepen we op tot een dringende opschaling van humanitaire hulp en onbelemmerde toegang tot hulp voor iedereen die ze nodig heeft.
Mensen die naar het zuiden trekken, staan urenlang in de file. De onzekerheid blijft groot: velen weten niet of hun huis nog overeind staat of volledig verwoest is. Hoewel een tijdelijke stopzetting van de aanvallen enige verlichting kan brengen, blijven de humanitaire noden immens en dringend. Dat geldt ook voor de psychologische impact van maandenlange trauma’s door geweld, ontheemding en het gebrek aan basisvoorzieningen.
Zelfs vóór de escalatie begin maart bestond het zogenaamde staakt-het-vuren vooral op papier. Voortdurende aanvallen door Israëlische troepen bleven het leven van mensen verwoesten. Meer dan 64.000 mensen waren nog steeds ontheemd door invallen en bezetting in Zuid-Libanon. Aanvallen op wederopbouwmateriaal en civiele infrastructuur maakten herstel in veel gebieden onmogelijk.
Sinds 2 maart zijn volgens lokale gezondheidsautoriteiten meer dan 2.000 mensen omgekomen en meer dan 7.000 gewond geraakt (cijfers tot 10 april). Op 8 april alleen al zorgden grootschalige aanvallen door Israëlische troepen voor een vijfde van alle slachtoffers sinds begin maart. Teams van Artsen Zonder Grenzen werken in het Rafik Hariri Universitair Ziekenhuis in Beiroet en het Jabal Amel Ziekenhuis in Sour om het lokale gezondheidssysteem te ondersteunen. Samen met het ziekenhuispersoneel behandelen zij patiënten met zware, levensveranderende verwondingen, zoals amputaties en ernstige orgaanschade. Willekeurige aanvallen in dichtbevolkte gebieden treffen ook burgers, en aanvallen op gezondheidszorg hebben medische hulpverleners gedood en verwond.
Tegelijkertijd zijn meer dan een miljoen mensen gedwongen op de vlucht. Velen moesten halsoverkop vertrekken, vaak met enkel de kleren die ze droegen, en lieten hun huizen en bezittingen achter. Maandenlang leven in overvolle schuilplaatsen of geïmproviseerde tenten op straat heeft hun gezondheid verder aangetast door slechte hygiënische omstandigheden, gebrekkige huisvesting en langdurige psychologische stress.-
De gevolgen van ontheemding tijdens oorlog stoppen niet wanneer mensen proberen terug te keren naar huis. Sommigen kunnen niet terug omdat hun woning verwoest is, anderen geraken zelfs niet tot in hun dorp aan de zuidelijke grens door de aanwezigheid van Israëlische troepen. Economische moeilijkheden, verlies van werk, het trauma van plots te moeten vluchten, onzekerheid over de toekomst en een gebrek aan veiligheid hebben een zware impact op de mentale gezondheid. Veel mensen kampen met stress, angst, depressie en symptomen van ernstige traumatische stress.
Quentin Barrea