Rapport AZG: Eritrese vluchtelingen zetten leven op het spel voor veiligheid

Dinsdag 28 februari 2017 — De levensgevaarlijke reis die tienduizenden vluchtelingen uit Eritrea moeten afleggen naar Europa is illustratief voor de verwoestende impact van restrictief vluchtelingbeleid. Dat stelt Artsen zonder Grenzen vandaag in een nieuw rapport, Dying to Reach Europe: Eritreans in Search of Safety. ‘Van negentig procent van de vluchtelingen uit Eritrea die Europa bereiken, wordt de asielaanvraag goedgekeurd,’ zegt Arjan Hehenkamp, directeur van Artsen zonder Grenzen. ‘Deze mensen ontvluchten hun land dus niet voor niets. Toch doet Europa er alles aan om te zorgen dat zij de Europese kust niet kunnen bereiken.’

Geen vrijheid

Eritreeërs die hun land zijn ontvlucht spreken over een gebrek aan vrijheid en gedwongen dienstplicht die jaren, of zelfs tientallen jaren, kan duren. Deserteurs lopen gevaar om opgepakt, gemarteld en gedood te worden. Elke Eritrese vluchteling die Artsen zonder Grenzen sprak, heeft gewelddadige ervaringen meegemaakt of is op enig moment tijdens de vlucht opgesloten. Veel vrouwen waren slachtoffer van seksueel geweld.

Gevaren

Teams van Artsen zonder Grenzen zien dagelijks de vreselijke gevolgen van de ontberingen die vluchtelingen moeten doorstaan om veiligheid te vinden. In Ethiopië zijn Eritrese vluchtelingen volledig afhankelijk van hulp in vluchtelingenkampen. In Sudan lopen zij groot gevaar om opgepakt en teruggestuurd te worden. In Libië staan zij bloot aan geweld, opsluiting en uitbuiting. Op zee is er kans op de verdrinkingsdood. De fysieke en mentale wonden van de vluchtelingen zijn groot.

Obstakels

In plaats van het creëren van veilige, legale manieren voor deze vluchtelingen om bescherming te zoeken, werkt de EU samen met Eritrea, Libië, Sudan en Ethiopië om te voorkomen dat Eritreeërs hun land kunnen verlaten of via deze landen Europa kunnen bereiken. Vele Eritrese vluchtelingen zien daarom geen andere optie dan mensensmokkelaars te betalen.

In de steek gelaten

‘De EU, haar lidstaten en andere overheden moeten veiligheid en bescherming bieden aan Eritrese vluchtelingen én alle andere mensen die geweld en vervolging ontvluchten,’ zegt Hehenkamp. ‘Grensbewaking wordt uitbesteed aan onveilige landen en hulpfondsen worden alleen toegekend onder de voorwaarde dat mensen buiten de deur worden gehouden. Mensen worden in de steek gelaten en hebben geen andere keus dan hun leven op het spel te zetten. Vluchtelingenbeleid zou mensen niet in gevaar mogen brengen. Maar dat is precies wat er nu gebeurt.’

 

Published with Prezly