Rapport AZG: aantal jonge slachtoffers van seksueel geweld in Haïti schrikbarend hoog

Vrijdag 14 juli 2017 — Het aantal jonge vrouwen en meisjes in Haïti dat slachtoffer wordt van seksueel geweld is alarmerend hoog, vooral in hoofdstad Port-au-Prince. Toch wordt dit probleem nauwelijks onderkend. Hulp wordt onvoldoende geboden en wordt bovendien slecht gecoördineerd. Slachtoffers krijgen daardoor zelden de benodigde bescherming, medische en psychologische zorg, en sociale en juridische steun. In een nieuw rapport stelt Artsen zonder Grenzen dat Haïti seksueel geweld moet zien en aanpakken als een volksgezondheidsissue.

Verkracht of misbruikt

Artsen zonder Grenzen heeft in Port-au-Prince een kliniek voor slachtoffers van seksueel geweld. Tussen mei 2015 en maart 2017 werden daar bijna 1.300 mensen geholpen. 53 procent was jonger dan 18 jaar. De meesten zijn verkracht of op een andere manier seksueel misbruikt – in 4 op 5 van de gevallen door iemand die zij kenden.

Gevaren

Naast de directe fysieke en mentale impact van seksueel geweld, bestaat er ook gevaar op hiv, andere seksueel overdraagbare aandoeningen of ongewenste zwangerschap. Deze gevaren kunnen beperkt worden als slachtoffers binnen 72 uur geholpen worden. Meer dan de helft van de minderjarige patiënten in onze kliniek komen echter niet binnen dat tijdsframe.

Obstakels

Er zijn veel obstakels die slachtoffers ervan weerhouden snel medische zorg te zoeken. Zo komt 38 procent van onze patiënten na 6 uur ’s avonds. De meeste andere klinieken die dit soort zorg geven, zijn dan dicht. Andere klinieken hebben bovendien vaak een tekort aan middelen om hiv of ongewenste zwangerschap te voorkomen. Daarnaast spelen sociale stigma’s een rol: slachtoffers zoeken soms geen hulp uit angst voor represailles door de daders of andere mensen binnen een gemeenschap. Veilige opvang in een tehuis is er momenteel te weinig en gaat vaak gepaard met langdurige procedures.

Opvangsysteem

De kwetsbaarste patiënten moeten, naast de eerste medische zorg, op een opvangsysteem kunnen rekenen. Jonge slachtoffers van seksueel geweld moeten bescherming krijgen en (juridisch) begeleid worden door maatschappelijke werkers. Hiervoor moeten de aanwezige diensten versterkt en uitgebreid worden. Donorlanden en -instellingen zouden voor de langdurige en structurele financiering daarvan moeten zorgen.

"Ik vertel het mijn kinderen niet"bijzondere portretten van moedige vrouwen en meisjes