Migratie: Offshore-detentie Australië moet onmiddellijk stoppen volgens AZG

“Minstens 78 patiënten hebben zelfmoord of zelfverminking overwogen of geprobeerd”

Donderdag 11 oktober 2018 — Artsen Zonder Grenzen veroordeelt het plotse besluit van de regering van Nauru om de verstrekking van de broodnodige geestelijke gezondheidszorg aan asielzoekers, vluchtelingen en de lokale gemeenschap te staken, met klem. De geestelijke gezondheid van de vluchtelingen op het eiland is volgens Artsen Zonder Grenzen "meer dan hopeloos". Onmiddellijke evacuatie van alle asielzoekers en vluchtelingen van het eiland is nodig. Er moet een einde komen aan het Australisch detentiebeleid voor de kust.

Alarmerend aantal zelfmoordpogingen

"Het is absoluut schandalig om te zeggen dat de geestelijke gezondheidszorg van Artsen Zonder Grenzen niet langer nodig is. De geestelijke gezondheid van de vluchtelingen die voor onbepaalde tijd op Nauru worden vastgehouden, is schrijnend. In de afgelopen 11 maanden op Nauru heb ik een alarmerend aantal zelfmoordpogingen en zelfverminking gezien bij de mannen, vrouwen en kinderen die we behandelen”, zegt dokter Beth O'Connor, psychiater voor Artsen Zonder Grenzen. "We waren vooral geschokt door de vele kinderen die lijden aan het traumatische ontwenningssyndroom. Hun toestand is in die mate verslechterd dat ze niet in staat zijn om te eten, drinken of zelfs naar het toilet te gaan."

Volgens medische analyse, bevinden veel patiënten zich in een vicieuze cirkel van diepe wanhoop, waarbij velen de wil om te leven hebben verloren. Onder hen hadden minstens 78 patiënten zelfmoordgedachten, deden ze aan zelfverminking of vertoonden ze suïcidale handelingen. Kinderen van nog geen negen jaar vertellen aan de teams dat ze liever doodgaan dan verder te leven in een sfeer van hopeloosheid op Nauru. Velen zijn van hun naaste familie gescheiden als gevolg van het Australische immigratiebeleid.

Einde activiteiten zal levens kosten

De afgelopen 11 maanden hebben de psychologen en psychiaters van Artsen Zonder Grenzen essentiële geestelijke gezondheidszorg geleverd om de symptomen van tientallen patiënten te stabiliseren. Desalniettemin is er geen therapeutische oplossing mogelijk voor die mensen. "Onze patiënten beschrijven hun situatie vaak als veel slechter dan een gevangenis, omdat je in de gevangenis weet wanneer je eruit kunt", vervolgt O'Connor. "Hoewel er naar mijn professionele mening geen therapeutische oplossing is voor deze patiënten, zolang ze opgesloten zijn op het eiland, ben ik bang dat de terugtrekking van de psychiatrische en psychologische gezondheidszorg van Artsen Zonder Grenzen uit Nauru levens zal eisen." 

Hoewel veel vluchtelingen op Nauru een trauma hebben meegemaakt in hun land van herkomst of tijdens hun vluchtroute, heeft het beleid van de Australische regering, van onbepaalde detentie op zee, hun veerkracht en alle hoop op een veilig, zinvol leven vernietigd.

Niets humanitair aan Australisch model

"Het scheiden van gezinnen en de detentie van die mensen op een afgelegen eiland, voor onbepaalde tijd, zonder hoop of bescherming, behalve in het geval van een medisch noodgeval, is wreed, inhumaan en vernederend," stelt Paul McPhun, uitvoerend directeur van Artsen Zonder Grenzen. "Hoewel de Australische regering 'offshore-detentie' beschrijft als een humanitair beleid, bewijst onze ervaring dat er niets humanitair is aan het redden van mensen op zee, om hen vervolgens in een openluchtgevangenis op Nauru achter te laten. Dit beleid moet onmiddellijk worden stopgezet en mag door geen enkele overheid worden overgenomen. Niet de psychiaters en psychologen van Artsen Zonder Grenzen zouden Nauru moeten verlaten; wel de honderden asielzoekers en vluchtelingen die Australië de afgelopen vijf jaar op het eiland heeft opgesloten.”

Directeur Operaties, Marc Biot, beschikbaar voor interviews in NL en FR. Video bijgevoegd

Artsen Zonder Grenzen begon in november 2017 met gratis psychologische en psychiatrische hulpverlening aan vluchtelingen, asielzoekers en de lokale bevolking op Nauru. Deze hulpverlening werd op 5 oktober 2018 opgeschort door de regering van Nauru. Artsen Zonder Grenzen werd ervan op de hoogte bracht dat hun diensten "niet langer nodig" waren en werden verzocht de activiteiten binnen 24 uur te beëindigen. Bijna alle 900 asielzoekers en vluchtelingen op Nauru, waaronder 115 kinderen, zitten al meer dan vijf jaar vast op het eiland, zonder duidelijk proces of uitzicht op permanente hervestiging.